Historia

Arcybiskupi gnieźnieńscy posiadali Kozielec do czasów I Rozbioru Polski czyli do 1772 roku w tymże czasie rząd pruski zabrał Kozielec i przekazał go w ręce prywatne. W 1878 roku była to miejscowość w której znajdowały się 24 budynki w tym 17 domostw, zamieszkiwało ją 92 katolików i 55 ewangelików. Parafia w Niewieścinie. Z dostępnych dokumentów wynika , że w 1872r powołano przez katolickiego proboszcza w Niewieścinie Komisję do rozpatrzenia scalonych dziesięcin folwarku Koszellec (dwa szefle i cztery mace żyta oraz dwa szefle i cztery mace owsa) z folwarku Supponinek tak samo (dwa szefle i cztery mace żyta oraz dwa szefle i cztery mace owsa). Do przekazywania tej daniny zobowiązany był właściciel folwarku. W dokumentach pojawia się nazwisko Rasmus, który dobra kozieleckie wydzierżawił niejakiemu Adolfowi Deetjar, którego podpis widnieje pod wyżej wspomnianą umową.

Nowsza historia dotyczy lat 1902 i 1905. Mówi o tym, że majątek został rozparcelowany. Państwo Pruskie pobudowało tu osady, na które sprowadzono osadników niemieckich z różnych stron. Między innymi z Ukrainy, Besarabi, Rosji, Mołdawii i Westfalii. Bogatym osadnikom budowano okazałe zagrody, dla biedniejszych musiały wystarczyć budynki mieszczące razem oborę i mieszkanie, najczęściej dwuizbowe. Takie domostwa są w Kozielcu do dnia dzisiejszego u państwa Kamedulskich, pani Ferenc. Część domów została zmodernizowana w okresie międzywojennym. Wzdłuż drogi do Grabowa i Złej Wsi stały dawne domy podworskie, w których mieszkali Polacy. Do dnia dzisiejszego zachowały się takie domostwa u pani Kujacińskiej i państwa Bieńkowskich – są to gliniane chałupy (dom i obora), do niedawna kryte słomą. Taki dom stał również w rozwidleniu dróg Kozielec – Suponin, był to tzw. Dom gminny, mieszkały tam cztery rodziny (dom ten spłonął w 1945 roku w czasie działań wojennych). W okresie międzywojennym w Kozielcu mieszkali głównie Niemcy, zamieszkiwało tu również sześć polskich rodzin byli to państwo Szczęśni, Pociotowie, Jagodzińscy, Siekierkowscy, Szafrańscy i Olejniczakowie.