Historia

W czasie II wojny światowej Kozielec nosił nazwę Koselitz. Po zakończeniu działań wojennych w 1945 roku Niemcy opuścili wieś, przywrócono nazwę z okresu międzywojennego. W miejsce wysiedlonych rodzin niemieckich zaczęła napływać ludność zza Buga, która zajmowała opuszczone gospodarstwa. Gospodarstwa takie zajmowali również Polacy, którzy poprzednio byli w nich pracownikami najemnymi. Wielu z przybyłych osadników traktowała to miejsce jako miejsce czasowego pobytu. Nie remontowano budynków, ulegały one stopniowej dewastacji. Taki los spotkał były dwór, który – podzielony między trzech właścicieli popadł w ruinę. Zostały tylko nędzne resztki z gołymi ścianami i fragmentami fundamentów. Jedyny ślad po byłym majątku to nazwa „podwórze”, która dotyczy grupy gospodarstw znajdujących się na terenie dawnego podwórza dworskiego. Zachowały się jedynie fragmenty starych budynków, np. owczarnia przerobiona obecnie na mieszkanie w którym mieszkała pani Molga (zniszczony ostatnio przez pożar) oraz studnia dworska (dziś zamurowana dla bezpieczeństwa), znajdująca się obok stawku przy gospodarstwie państwa Siekierkowskich.

Wygląda na to, że po upadku transportu wodnego, kiedyś bardzo popularnego, gdy zaniknął zawód flisaka a szlak bursztynowy stracił znaczenie, wieś zaczęła podupadać i się wyludniać. Dokumentowanie śladów dawnej historii i tradycji jest konieczne, by wiadomości te przetrwały dla wszystkich pokoleń. Informacje tu zawarte zostały opracowane na podstawie wspomnień jednej z najstarszych mieszkanek naszej miejscowości pani Jaroszewskiej, wiadomości zawartych w książce pani Jadwigi Cholewskiej „Bedeker gruczeński”, informacji zawartych Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i Ziem Ościennych, oraz informacji przekazanych przez pana Jerzego Świetlika z Ostromecka. Każde informacje lub fotografie mogące uzupełnić to opracowanie, będą mile widziane.
Strony: « Poprzednia 1 2 3 4